Melana Porulkalukku ellam menmaiyaana porulai, Paraparame endru vilikkinrar. Apporulin aanaiye arul veli thodangi, immanulakam iraana anaithu boomikalilum seluttapaduvathal anaithu ulakukkum apporule iraivan ena kurukinrar.
Thiruvarullaam boomi endrathu, arul veliyinai. Athu oli parantha veli. Avveliyile aanmavai pattri nirkindra paasankal ellam akandru aanmasutti erpadhukindrathu. Aanma thiruvarulin thunaiyodhu than pathiyam iraivanai kandhu aananthikkindrathu.
Arul veliyil matthumandri, iraivan aanmakkalukku uthavum porutthu, than nilaiyinindrum padi padiyaaka irangi varukindran.
Tarparamajn Sirparamaaki Manranthanil Naditthu
Nirpar Apporukan Maalpani Neethar En Nenchakamaam
Karparanthaanku Karanthida Vaanontta Katchi Nalkum
Porparamaayen Vinakkarun Thaathai Podi Seithathe
Tarparamaai paraveliyil nindra paramporul, vaanottha katchi nalkum porparamai arulveliiyil thondri, aanmaavai pattri nirkindra karma vinaikalai podi podiaaka naasam seiyum. Sirparamaaki manranthanil nadithu nirpar enbathu – sithakaasatthil thondrum iraivanin thirunadana katchiyaii nenchakamam karparanthu aankum karainthida thondrum manaveliyil, Brahmmanum Thirumaalum paninthu vanankum, apporulai katchiyalikkum endru kurinaar.
Merkuriya karutthaiye ipparapara kanniyil, iraivan para veli, arul veli, arivu veli, mana veli, bootha veli aakiya anaithu velikalilum nindru, thanathu aatchiyinai selutthi, aanmakkalukku thirukarunai purikindran endru ehdhuthuraikindrar Maharishi Thaayumanavar.
Kan Aara Kandhor Karuporulkaa Naamalarul Vinnudhu Iruntha Inba Verpe! Paraparame!
“Melana Porulkalukku ellam menmaiyaana porule! Tham kankal porunthi nirka kandhu kondavarkalaalum, unmai thanmaiyai ariya mudiyaamal paramporul arul veliyil marainthu irukindrathu” endru ehdhuthuraikindrar. Ovvoru porulkalukkum iruppu, unarthal, anubavam, peyar, uruvam Endra ainthu thanmaikal undu. Nam pondra samaniyarkal uruvam, peyar aakiya naama roobangkalaiye arikirom. Naama roobangkal maari maari amaiyalam. Aanaal avatrin ulluraiyum porul maaruvathillai. Karumbin inimai akkarumbin rasatthilum, antha rasatthil irunthu perappadhum karumbu katthiyilum, akkarumbu katthiyai suttham seivathaal kidaikkum karkandilum maarathu amainthullathu. Karumbin naamamum roobamum maari maari amainthalum maaratha inimai pool aanantha anubavam maaruvathillai. Avvanubavathai arivathu , unarvu allathu sit enappadhum. Karumbin inimai maarathu amaiya kaaranamana porul ondru ullathu. Ahthuve akkarumbin ‘satthu’ aakum. Endrum maaratha ich ‘satchit aanandam’ apporulin sorubam aakum. Maari maari amaiyum naama roobangkal maaya roobam aakum. Kankalaal kanbathu maari maari amaiyum naam roobangkalodhu koodiya ivvulakam endrum maarathu vilangkum karupporul ariya vendumaanaal unarvu arullodhu kalanthu nindru, Gurunaathan alittha kurippil irunthu nokka vendum. Appothu arul veliyil vilangkum avvinbamaya porul velippathu thondrum.
Uuna kankalal iraivanathu katchiyai kaana iyalathu endrum nyana kankalal matthume akkarupporulai kaana mudiyum endrum ipparapara kanniyil ehdhuthu kurukindrar Maharishi Thaayumanavar.
Sinthita ellam en sinthai arin theuthava
Vantha karunai malaiye! Paraparame!
“Melana Porulkalukku ellam menmaiyaana porule! Unathu thirukarunaiyaanathu manathil thondrum ennangkalai ellorkkum peiyum malaiyinai pool anaivarkkum arivukku arivaaku arivitthu nirkindrathu” endru ehdhuthuraikinrar Maharishi Thaayumanavar.
Manam, Butthi, Sittham, Ahankaram aakiya innankum anthakkaranam ennum agak karuvikalaakum. Ahankaram ‘Naan’ endru ahankaritthu nirralaal, manathil ninaippum marappum thondrukindrana. Ivvatrai visaarippathu butthi, pathivu seithu kolvathu sittham, Ivvaka karuvikalin seyalaiyum matrum pura karuvikalin seyalaiyum, thaan ehthu seikindrom endru arinthu seivathu arivudaiya jeevankalin seyal, matrum ehthu seikindrom ena ariyaathu seivathu jada porulkalin seiyal.
‘Therivaaka Urvana Nadappana Parappana
Seyar Kondiruppana Muthal’
Endru uyirudaiya jeevankalukku ilakkam vagukkinrar Maharishi Thaayumanavar. Ivvaru anaithaiyum arivathu arivin tholil. Ivvarivum arivitthaalandri ariyaatha ehkathesa arivu allathu sirrarivaakum. Ivvarivukku arivaai arivitthu nirpathu iraivanin perarivaakum.
‘Neeyunarttha Naan Unarum Nesattalo Ariven
Reyenakkor Naamamitta The’
Endru ihthu Karanam pattriye pirithor padalil kurippidhukinrar Maharishi Thaayumanavar.
Aara Amuthe! Arase! Aa Nandavella
Peraare! Mouna Perukke! Paraparame!
“Melana Porulkalukku ellam menmaiyaana porule! Theviddata amuthe endrum, uyirkatkellam thalaivane endrum, aanantham, vellam pondru peruk khedhuthu varum periya nathi endrum, engum vilangkum mouna sorubi” endrum ikkaniyil kuripidhukinrar Maharishi Thaayumanavar.
‘Palaka palaka paalum pulikkum’ endrathu pool Ivvulaka inbangkallellam thikatthi vidum; iraiyarul thikatthathu; menmelum ellaiyattru valarnthu konde sellum. Aakaiyaal ‘Aara Amuthe’ enkinrar Maharishi Thaayumanavar.
Thaane padaittha ivvulakil uyir thiralai ellam avvarivin karmaavukku errapadi than arul sakthiyaal thanu, karana, puvana, bokangkalai khodhuthu ratchitthum, than niiyathiyinindru maaruvorai emanai kondhu thanditthum ivvulakai nadatthi varum iraivanai ‘Arase’ enkirar Maharishi Thaayumanavar.
Ulakiya inbam anaithum sirrinbam endrum, irai inbam perinbam endrum kuruvar aandror. Ivvirai inbam muthalil ekathesamaaka thondrinaalum, iraiyarul pooranamaaka vaaikka perra poluthu athu kankukaraiyarra vellamaaka pongi piravakitthu varukindrathu. ‘Thadaiyara vaanantha vellam thane pongi’ endru pirithoru padalil Thayumanavar kuriyullamai kaanka. Ehnave, ikkanniyil iraivanai ‘Aanantha Vella Perare’ endru alaikinrar Maharishi.
Murrum mounamam suttha mounatthil anaithum niraivu aithuthalal ellavatrilum iraivan mouna sorubiyaaka veerrirukka kandanar aandror. Ikkaruthai Maharisi Thaayumanavar ‘Mouna Perukke’ ena kuripidukinrar.
Aar Arivaar? Enna, Ananthamarai Oolamidhum,
Perarive! Inba Perukke! Paraparame!
“Melana Porulkalukku ellam menmaiyaana porule! Nee, inba vellamakavum, perarivaakavum iruntha bothilum mudive illatha vethangkal, yaaraalum ariya mudiyathavan ena mulakkamidum vannam marainthu kaanappadhukirai” endru Maharishi Thaayumanavar kuriyullar.
Uyirkal orarivu muthal aararivu varai udaiyavai. Ivvarril manithan oruvane aaravathu arivakiye pakuttharivu vaikka perravan. Irupnum manitanathu arivu ellaikku udpatta sirrarive aakum. Iraivan oruvane, anaithaiyum ariyum perarivalan. Arivukku arivakiya avania sendradaiyavarkalukku avan than perarivinai alitthu, athan moolam thanathu thirukatchiyaiyum kathi arul purikinraan.
Tham kaikalal alakiya malarkal thuvi valipadhuvorku ankam ellam pulakippa, anbinaal vilikalil irunthu aanantha kannir peruke, aanantha paravasatthinai alikkinraan. Thanathu katchiyinai kandorukku enpellam nekkuruvathu polum, uromankal kutthidu nindridavum, kaantham uusiyinai kavarnthu iluppathu pool avarkalai thanpaal iluthu, nencham pathaithu, viyarvai perukkhedukka inba vellathinai alikkinraan.
Iruntha pothilum, yaaralum murrumaai ariyavonnaatha paramporulaka avan irukkinran endru maraikalellam mulankukindrana. Ovvoruvarum tham anubavatthil kandidhum apporul ondreyaayinum, ahthanai muluvathumaai unarnthavar ehvarumillar endru kuripidhukinrar Maharishi Thaayumanavar.
Urai Irantha Anbar Ulatthu Ongku Oliyaai Ongki,
Karai Irantha Inba Kadale! Paraparame!
“Melana Porulkalukku ellam menmaiyaana porule! Nee mounatthile nilaiperre anbarkal ullathile ongki valarum oliyaakavum, karaiyarre inba kadalakavum irukkiraai” endru kurippidukinrar Maharishi Thaayumanavar.
Akaayatthin kan oli porunthi vilankum suriyanai, ippuviyil ullor ariya vannam boomiyil thondrum mekankale marainthu iruppathu pola, ankinkenathapadi engum prakasamai vilankum iraivanai, naam ariya mudiyatha padi, nam ullathil thondrum sitta viruthikalakiya ennangkal maraithirukkindrana. Thirai illa kadal pola ennangkal arre poluthu manam thelivu adaikindrathu. Ullathin ulle uraikindra iraivan olimayamaga katchi alikindran. Ullam thelivu pera pera, ivvoliyaanathu valarnthu konde selkindrathu. Enave Swamykal “Urai Irantha Anbar Ulatthu Ongku Oliyaai Ongki” endranar.
Ivvoliyai kandavarkal ullathil, Iraivanathu karunai vellamanathu pongi paikindrathu. Ivvellam anbarkaludaiye ullathil irunthu yaan, ennathu ennum ahankara, mamakarankalai aditthu sellukindrathu. Mutrum aanantha niraive thannilaiyaka anbarkal nirkinranar. Ellaiyillatha avvanantha nilaiyai karaiyirantha inba kadale endranar Maharishi Thaayumana Swamykal.
Etthikkum Than Aki, En Ihthaya The Uuri,
Thithikkum, Aanantha Thene! Paraparame!
“Melana Porulkalukku ellam menmaiyaana porule! En thisaikalilum, kilum, melumaka enkenun thaaneyaaki, matrum en ithayathulle uuri varum aanantha thenakavum nee irukindrai” endru ikkaniyil Maharishi Thaayumanavar kuripidukinrar.
Iraivan purate kanappadhum porulkal anaithum taaneyaai vilankuvathallamal, akatthoodhu ihthaya tamaraiyn kan uuri varum aananta thenakavum vilankukindran. Itthen ihthayamaakiya tamarai malarum pothu surakkindrathu. Ivvithaya tamarai malar vendumayin, vidiyum uhdhayam poola, arul uhdhayam aaga vendum. Enave aruluthayam perre vitthakare ivvananta thenai paruga vallavaraavar. Annavarkal ahthanai parugi Konda avvananthatthl layitthiruppar; mouna malaranaiyil thuyil kondhu urankuvar.
Avvananthatthai parugiya periyor, avarkaludan kudi nindra atthiruvarulaiye kannaka kondhu nokiya vidatthu, ehtthu thisaiyum, pathinaru koonamum, engum ondrai, mutthi thathumbi mulaithelum jothiyai kandhu aananthithiruppar. Ingganam ullum, puramum orupaditthaai nindru sukam kollum padikku, iraivanakiya nee kutthi vaike vendum endru vendukinrar Maharishi Thaayumanavar.
Thikkodhu, Keel, Mhelum, Thiru Arul Aam Porpu Arinthor
Kaikulvalar Nelli Kaniye! Paraparame!
“Melana Porulkalukku ellam menmaiyaana porule! Nee ehtthu thisaiyum, mhelum, kilum virinthu thondrum arudpirakasatthai veliyin thanmaiyai unarnthorkalukku ullangkai nelli kani pool, thondri nirkinrai” endru vilitthu kurukinrar Maharishi Thaayumanavar.
Sutta veliyaam sithakasatthil thondriya arul oli valarnthu konde sendru, oli niraintha veliyaga, arul veliyaka, nyanakasamaka vilankukindrathu. Thiruvarulai natchatthiram pool siriya pulliyaka kaanuthal muthal nilai. Arivu ahthanai nerunki sella sella athu valarnthu konde varukinrathu. Athu men mhelum valarnthu nilavinai pool katchiyalippathu irandavathu nilai. Arul nilavakiya mathikkul, arivakiya mathiyai vaithu arul amirthatthai arunthi thilaithirukkinra nilaiyil, ehtthu thisaiyum, kilum, mhelum engum oli niraintha arul veliyaka – nyanakasamaka athu pulappadhukinrathu.
Nyanakasatthil paramporulin thiru katchi aanmavukku kitthukindrathu. Ikkatchiyinal aanmasutthi sitthikkinrathu. Aanmavai patri nindra malankal neenga neenga aanma param porulai nerungi, nerungi selkindrathu. Ivvaru nerungum pothu iraivanin thiru katchiyum maari konde selkinrathu. Iruthiyil apporullodhu aanma aikkiyamaaki vidhukinrathu.
Arul oliyil kalanthu nindru irai anubavam perupavarukku avvanubavam valarnthu konde vanthu atthuvitha anubavam sitthikkindrathu endru kurippidhukinrar Maharishi Thaayumanavar.
Mutthe! Pavalame! Moitta Pasum Ponsudare!
Sitte! En Ulla Thelive! Paraparame!
“Melana Porulkalukku ellam menmaiyaana porule! En ullam sittamai nilai pertru, sutta arivai thelivu petru sinmayamai nindrathuvum; avveliyil venmai, semmai matrum pasumai niratthudan thottrapadun sudarai nirpavanum neeye” endru vilitthu kurukinrar Maharishi Thaayumanavar.
‘Yoga: Sitti virutthi nirotha’ endrar Patanjali munivar. Sittamakiya kulatthil virutthikalakiya ennangkal alai alaiyai thondri, manathai kalakkamura seikindrana. Ennangkal atru mounamai adankiya manam alaikalatre kulam pondru siittamai nilai perukindrathu. Masukalanaithum adiyil padinthu sittam parisuttam adaikindrathu. Masukal akandre ivvanbarkal nenjil ulla paramporul olii porunthiya maamani pool pirakasikkindrathu.
Ippirakasam muthal kan mutthu pool venmaiyakavum, pinbu pavalam pondru semmai niratthudan, ahthanpin pon pondru pasumai niratthudanum sudar vitthu pirakasikindrathu.
Kanne! Karutthe! En Karpakame! Kan Niraintha
Vinne! Aa nantha Viyappe! Paraparame!
“Melana Porulkalukku ellam menmaiyaana porule! En kannakiyavane! Sinthaikku aatharamakiya karutthe! Virumpum aanaitaiyum alikkum karpaka virushame! Kaanum katchi yengum niraintha aakayame! Aanantha mayamaanavane! Ivaiyattanaiyumai nee nirpathu perum aacchariyame! Enkinrar Maharishi Thaayumanavar.
Udalil ulla uruppukalil thalai siranthathu kan, anaitaiyum kaana kudiya aarral padaithathu. Kannillatha pothu ehthanaiyum ariya iyalvathu illai. Ehnave kaanum kannil kalanthu nirka kudiya iraivanai kannakave uruvakitthullar Thaayumanavar.
Ullathin ulla olithu nirkindra iraivan, karutthinul karutthai irunthu unarthi nammai yellam aatthi vaikinran. Ehnave ‘Karutthe’ ena avania alaithalum porutthame.
Vendiyavarkku vendiyanavarrai vendiya pothu vendiya padi alikkum iraivan thevatharuvakiya karpaka virushamaaka irukinran. Aanantham vendi nirpavarkku avarkal naadum porulkalille aanantha mayamai nindru, apporulakave thannai ariya seithu, avarkal vendiya aananthathinai ullathinulle olithu nindrunarthi avaravarai kutthaddhuvanaka, iraivan nindra thiram perum acchariyame, ena viyakinrar Maharishi Thaayumanavar.
Vakkai, Manathai, Manavakku Iranthavarpaal,
Thakkaathe Thakkum Thaniye! Paraparame!
“Melana Porulkalukku ellam menmaiyaana porule! Nee anaivaridatthilum vakkakavum, manamakavum, avvakkum – manamum arre aanmavinidathil, avvanmakkkale ariyathe vannam arul sudaraka thakki aanna sutthiyinai nikalthum, opparre thani porulakavum irukinrai” enkinrar Maharishi Thaayumanavar.
Vakku – vaikiri, matthimai, paisanthi, sutchumai ena nanku vakaipadhum. Sutchumai enbathu nathamakum. Intha nathathil irunthu ondril ondraka parinamithu namudaiya kathil khetkum oliyana vaikiri ennum vakku thondrukinrathu. Vakkai thondrum natham – nathabrahmam endru valankapadhum paramporuleyakum. Natham odunkum idam nathantha veli enappadhum sithakasamakum.
Ninaipum marapumai nirpathu manam. Manam prakruti mayaiyil irunthu thondrukinrathu. Ipprakruti moola prakruthiyil irunthum, moola prakruti iraivanidathil irunthum thondriyavai. Manam odinkiya pothu thorrepadhum manathatre parisutta nilai manaveli enapadhum. Manam mindum thondrathu iranthu patte nilai oli padarntha arul veli enapadhum. Intha arul veliyam nyanakasatthileye iraivanathu thirukatchiyanathu sadhakanuku kiddhukirathu. Ikkatchiyal sadhakanathu mummalankal neengi aanma sutthiiyanathu sitthikkinrathu.
Enave Maharishi Thayumanavar iraivanai vakkakavum (Natham) manathakavum (Prakruti), vakiranthe sithakasathilum, manam iranthe nyanakasathilum thondrathu thondri, sadhakanukku thathuva sutthiyum, aanma sutthiyum thantharulum opparre thaniporul endru valthukinrar.